Columns Annelies Galle

Een spelletje uit de oude doos.
Of……is dat eigenlijk wel zo?

Vakantie. Leuk? Niet leuk? Vieren we vakantie?
Zo wat vragen die bovenkomen als het over vakantie gaat. Het staat vast dat de meeste mensen wel een tijdje vrij zijn. Vrij van werk, vrij omdat kinderen niet naar school gaan. Of je nu weg gaat of niet.
Ver weg of dichtbij.

Hoe vul jij deze tijd in?
Je herkent misschien dat gevoel wel: weg te willen zijn van alles wat ‘hier’ is. Waar je mee bezig bent, tegenaan loopt, wat je dwars zit. De droom: ik wil in een hangmat, liefst onder een palmboom, met een cocktail in mijn hand en een zonnebril op. Even weg van alles…..
Voor hoe lang?

Vervolgens kom je er toch achter dat je jezelf meeneemt en dat je al die sores helaas niet ‘thuis’ kunt laten.
Je komt erachter dat ze in je zitten, onderdeel zijn van jou, bij je horen.
Je zou ervan op vakantie willen maar het lukt niet. Hoe goed bedoeld misschien de wensen uit je omgeving zijn: “geniet ervan”, “het zal je goed doen”, “ga er maar even lekker tussenuit……”
Je neemt ze stilzwijgend in ontvangst, maar diep van binnen weet je wel beter, voel je je misschien wel onbegrepen!

Toch komt de vakantieperiode eraan. Een periode waarin je stil kunt staan.
Erkennen dat je ergens mee zit, erkennen dat er gebeurtenissen hebben plaatsgevonden waar je het liefst niet meer aan herinnerd wilt worden, maar die toch steeds de kop opsteken…..wat doe je ermee?

Weet je, al deze gebeurtenissen zijn als een strandbal. Stel je voor: je bent aan zee en probeert de strandbal onder water te houden. De druk wordt groter op de bal en op een gegeven moment is er geen houden meer aan, hij springt met grote kracht naar boven een heel eind de lucht in.
Zo is het ook met jouw sores en geschiedenis. Erkennen dat deze er simpelweg zijn is al een grote vooruitgang. De ‘druk’ neemt dan af. Net als de strandbal die boven water is. Je kunt hem vasthouden en de grote krachten die erop voelbaar waren wanneer die onderwater werd gedrukt, zijn weg.
Doet het dan geen pijn meer? Jazeker wel, en misschien het ene moment meer dan het andere moment.

Ik ga op vakantie en ik neem mee…….
Kijk deze vakantie eens om je heen en probeer te genieten van de kleine dingen.
Een bloem in het veld. Misschien kun  je een boeketje voor jezelf plukken.
Een vogel in de lucht. De zon die schijnt: ook voor jou!
Maak eens een wandeling of een fietstocht. Adem de lucht in en voel hoe die je longen vult.
Glimlach naar een mevrouw of meneer op straat die je tegenkomt.

Ik wens je een fijne vakantie toe!
Annelies Galle

 ik ga op vakantie

Drs. Annelies Galle
GZ psycholoog, trainer en coach
Vosmanskamp 16
7433 EZ Schalkhaar
0570-624359